BAMBI
IK KAN DIT NIET ZOMAAR
LOSLATEN…
door Carol Vlugt
“De beelden zijn zo dwingend dat je er wel naar moet
blijven kijken. En hoe langer je ernaar kijkt, hoe
onbehaaglijker je je gaat voelen. Je krijgt het
gevoel dat je iets zou moeten doen, ingrijpen. Maar
je kunt niks doen. Ik voelde me volkomen machteloos.”
Annemieke van den Bosch vond enkele dagen geleden een
videoband, achtergelaten in een tramhokje op de
Putselaan in Rotterdam Zuid. Uit nieuwsgierigheid nam
ze de band mee naar huis. Wat ze zag laat haar niet
meer los…
Toen Annemieke de videoband vond in het bushokje en
mee naar huis nam had ze er geen idee van wat haar te
wachten stond. “Ik dacht: die videoband heeft iemand
per ongeluk vergeten, ik neem hem mee. Thuisgekomen
stopte ik hem in mijn videorecorder. En ineens zat ik
midden in - ja, waarin eigenlijk? Een observatievideo
van een psychiatrische inrichting? Een uit de hand
gelopen fantasie van een gestoorde persoonlijkheid
die meisjes mee naar huis neemt, drogeert en
vastbindt op een bed? Een ontvoering? Ik wist niet
wat ik ervan moest denken.”
vastgebonden
Het filmpje toont een meisje, liggend op een smal
bed. Haar rug is naar de camera gekeerd. Zij is
gekleed in een wit onderhemd en een wit slipje en
haar handen zijn vastgebonden achter haar rug. Een
witte wand, een wit laken op het bed. Op de
achtergrond wat zachte, ondefinieerbare geluiden.
Annemieke: “Mijn eerste reactie was: wat is dit in
godsnaam? Ik heb de video aan mijn vriend laten zien
en aan een paar vriendinnen. We vonden het allemaal
vreemd en beangstigend. Dat meisje ligt daar maar, af
en toe beweegt ze, heel sloom, alsof ze onder invloed
is van slaapmiddelen of zoiets. Je verwacht steeds
dat er iets zal gebeuren. Maar er gebeurt niets en ze
draait zich ook niet om. Er is een tijdklok in beeld,
je ziet de seconden wegtikken. Dan ineens, na xx min
xx sec wordt de camera stopgezet. Pats boem. Einde.
En daar zit je dan, in je veilige huiskamer… met een
raar gevoel in je maag. Luguber vonden we het.”
obsessie
“Mijn blik werd voortdurend naar die vastgebonden
handen getrokken. Hoe langer ik ernaar keek, hoe meer
ik kon zweren dat die handen paars werden, afgekneld.
Ik schrok me dood toen het filmpje zag, maar op het
moment dat het beeld plotseling ophoudt schrok ik
eigenlijk nog meer. Want zolang de camera draait kun
je haar nog zien. Maar wat gebeurt er daarna? Het is
net alsof ze nog kwetsbaarder wordt op het moment dat
de camera niet meer draait… En al die vragen die door
m’n hoofd spoken. Wie is ze? Waarom lag ze daar op
dat bed? Waarom was ze vastgebonden? Wat is er van
haar terecht gekomen? En dan denk je natuurlijk ook
aan Dutroux en dat soort lui… Stel je voor dat ze
inderdaad hier ergens in de buurt wordt vastgehouden?
Dat die video een soort hulpkreet is? Soms kan ik er
bijna niet van slapen…”
Het is nu twee weken geleden dat Annemieke de
videoband vond. Maar in gedachten is ze er nog steeds
mee bezig.
“Iedere keer als ik langs dat bushokje kom kijk ik
wie er staat. Wie er door de straat loopt. En
ondertussen maar denken, denken… ‘van wie is die
band?’ Het is bijna een obsessie voor me geworden.”
ontmenselijking
Ook Arnout Dekkers, de vriend van Annemieke is
geschokt door het filmpje.
Arnout: “Het roept zoveel vragen op. En afschuw. Wat
zijn de beweegredenen van degene die dit gefilmd
heeft? Als het nou een SM filmpje was… Maar dat is
het niet. Dit is anders. Ik kan alleen zeggen dat het
mij een onbehaaglijk gevoel gaf om naar de beelden te
kijken. Ergens doet het denken aan een machtsspel.
Het meisje ligt daar, hulpeloos, en iemand
registreert dat. Niets meer en niets minder. Het is
vreemd, griezelig, er spreekt een soort
ontmenselijking uit. De kilheid van het filmpje
beangstigt mij.”
Dekkers en Van den Bosch gingen dezelfde avond naar
het politiebureau om de vondst te melden. “Daar
werden we aanvankelijk een beetje lacherig
ontvangen.Toen hebben ze de video bekeken. Ze vonden
het inderdaad een vreemd filmpje, maar aangezien er
geen duidelijke aanwijzingen zijn dat er een misdrijf
is gepleegd konden ze verder niets doen….”
Bizarre video vormt geen aanleiding voor onderzoek
“Wij kunnen heel weinig met deze videoband”, laat een
woordvoerder van Politiecorps Rijnmond weten. “Ten
eerste is er geen misdaad te zien op het filmpje. Je
zou kunnen veronderstellen dat de vrouw tegen haar
zin wordt vastgehouden, vanwege de geboeide handen,
maar dan nog hebben wij geen enkel aanknopingspunt.
Waar is het gefilmd? We weten het niet. Het zou net
zo goed in het buitenland kunnen zijn. Misschien is
het filmpje al jaren oud. Wie heeft het gefilmd? Ook
daar hebben wij geen aanknopingspunten. Het is voor
ons niet doenlijk om een onderzoek te starten,
daarvoor hebben we te weinig informatie. Het gezicht
van de vrouw is niet te zien, dus een signalement is
er ook niet, haar leeftijd is niet te schatten. Dus
wat houd je dan over? Een vrouw met halflang blond
haar. Daarvan lopen er duizenden rond in Rotterdam,
laat staan heel Nederland. Misschien is het een grap
of een raar spelletje van een paar mensen. Wij weten
het niet. Voor ons houdt het hier op.”
Oproep: wie weet wie het meisje is?
Annemieke: “Ik kan verder niets meer ondernemen. Maar
toch laat het beeld van het meisje mij niet meer los.
Daarom wil ik een oproep doen. Wie weet wie dit
meisje is? Wie heeft dit gefilmd? Wie is deze
videoband kwijt? Of is dit een flauwe grap…?